Her biri rengarenk ışıldamakta, içten içe çürürken bedenleri...
Yeryüzünü sarmış bu her daim malup ordunun ihtişamı,
Yürümekteler mechule doğru, başlarında binbir çeşit mezar taşları...
Beyhude ah etme mezarcı...!, Kazma artık bu toprağı;
Çürümüş bir rahim gibi kusmakta artık o, bütün başıboş ruhları...
Dinle...! Ne söylüyorlar, nedir o riyakar ilahi;
Nasılda kutsuyor yaşamı, ölülerin senfonisi...
Bir çocuk tanımıştım, boynunda ilmek, sallanıyordu rüzgarda;
''Yaşamak ne güzel'' diye fısıldamaktaydı bu dallara...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder