Keşke şu kıvrımlar arasında saklanan ve tüm acıları dindirmeye muktedir bir masumiyet ilahisinin yankılandığı o mabede girmeseydim...
Cennet kapısının ışıktan kanatları önünde yetişip,
binbir melodinin esintisiyle dans eden ve bedbaht ruhlara acılarının sona erdiğini müjdeleyen o çiçeğin,
gerçekte nasıl bir tohumdan çıktığını görmek ne acı...
Ne mutlu tenin kıvrımları arasında hazdan başka bir yücelik aramayan ve yalnızlığını avutmaya çalışan kör ruhlara...!
Etin ve ruhun dayanılmaz işkencelerle terbiye edildiği o dehlizlerin, bu masum kıvrımlarda saklı olduğunu bilmeden yaşamak nasılda yüce gözüküyor şimdi gözlerime...
Tanrının tüm yaradılmışlardan esirgediği gerçeği gösteren bir çift ayna,
nasılda masumca davet ediyor daha fazlasını arzulayan ruhları kandilerine bakmaya...
'' And I have found a woman more bitter than death ''-Ecclesiastes Chapter 7 / 27
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder