Ölü Denizcinin Şarkısı

Gustave Doré-İlahi Komedya'dan 
gravür üzerine renklendirme

Zamanla yayıldı tüm varlığıma bir kanser gibi bu acı… Önce hiçbir şey yokken ve henüz yaratılmamışken içimdeki bu cehennem, ilahi bir ışıkla şeytani bir şehveti harmanlamış o varılğın şarkısını duymuştum ansızın. Tanrının verdiği en büyük cezadır yaşayanlara; ruha inen en derin darbeleri vuran hançeri, hatıraların ellerine bahşetmiş olması… Şimdi o anın hatırası, yoksunluğun rüzgarı ile kabarıp aklımın kıyılarını döven delilik dalgaları arasında belirip kaybolmakta…

Ey taştan denizlerin sarhoş Siren’ i…;

Sesinde vücut bulan o ilahi, umudun tahta teknesine çarpan dalgaların üzerinde uçuşur ve teninin pembe şafağında sakin nefesin, yelkenleri doldurur. İşte yaşayanların tüm yanılgısı budur…

Kayalıklarında parçalanmış kadırgalardır krallığın. Yalnızca kendine yaktığın bir ağıttır şarkıların ve titrek dalgalara yansıyan uzak yıldızlardır dostların…

Bir çift kutsal mücevherden yansıyan ışıkla aydınlanıyor sanır yaşayanlar o gözlerin baktığı her köşeyi… Ancak o gözlerdir işte; bir ruhu cehenneme yollarken verilen ziyafetin umursamaz ateşi.